weet je waar ik nog vaak aan moet denken en dus er even nog iets over wil schrijven naar jou?

Het VHS logo, waarvan de H nu een kruisje draagt.

Dat voelt ergens ver weg op mijn stoel geïnspireerd...

Toen vroeg ik mij dat al af... Maar ik weet niks zeker natuurlijk.

en als dit zo is...

i love it. I love Parsa, I love VHS. Dat het bestaat. Het is misschien niet mijn naturelle. Maar i enjoy it very much. Als muziek, of als werk, dat voelt als tegen de haren in strijken. De angst en woede vereren op een bepaalde manier. Kippenvel veroorzaken, gewoon omdat het kan. 

Dus ik zou dat als een ontzettend compliment zien. Alsof ik (zwaar delusional) toch een klein beetje onderdeel ben van jullie kunstcollectief. 

Elkaar creatief bestuiven is voor mij één van de dingen die kunst zo belangrijk maakt en heel veel voldoening uit haal. Al helemaal op deze manier.

Het allermooiste is als ik stukjes van mezelf terug vind in jouw werk.

maar dat durf ik meestal niet :)

wel veel verlegen shine.

oke ik ga aan het werk

fijne dag schatje mijn hartje

❤️❤️❤️